Dikke shit

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. Ik doe nooit boodschappen bij de Plus. Ik vind dat ik daar een belachelijk goede reden voor heb. Een fucking legitieme reden. Nu denkt u misschien: wat mankeert er aan de Plus? Wel, lieve lezer, heel veel. Welgeteld zes dingen om de boel te concretiseren: de commercials, de intonatie van de naam (“PLU-HÚS”), een dikzak, dom blondje, alternatieve paarsrode brunette en aandachtsgeile Edgar. Hoewel ik zelf ook wel weet dat ik ze heus niet tegen zal komen in de betreffende supermarché, prefereer ik het fenomeen risicovermijding. Ik ben namelijk van mening dat iedere organisatie die ‘behoefte aan irritatie’ eigenhandig aan de piramide van Maslow toevoegt, een end mag ophoepelen.

Ik heb normaliter overigens niets tegen domme blondjes, halfgare brunettes, aandachtsgeile wezens en dikzakken. In het laatste geval heb ik feitelijk ook geen recht van spreken, omdat ik met mijn McDonalds- en colaverslaving het consumptiepatroon van de stevige dame sowieso evenaar of zelfs overstijg. Nee, ik heb vooral een probleem met het concept. De makers van deze campagne hebben de eerste stap van het AIDA-model absoluut begrepen, maar doen niets met IDA. Dit getuigt van een zekere arrogantie. Ze laten een paar ´frisse´ (lees: B-) acteurs plusjes tekenen in de lucht en onnozel PLU-HÚS roepen en denken daar dan ook nog eens mee weg te komen. Fundamenteel hierbij is dat de reclameboodschappen ook nog onder het niveau ‘slechte mop’ hangen en dusdanig extreem gearticuleerd worden, dat je jezelf begint af te vragen of je soms een verstandelijke handicap hebt. Na de commercial met de idiote handpoppetjes (AANVULLEH, slap aftreksel van AH’s hamsteren, opzettelijke misspelling daargelaten) stond Edgar ook nog eens tussen de verkeerde lamsoortjes. Wat was hij gek, wat was het een giller.

Youtube en fora staan al zo’n 10 maanden bol van de ‘haat-comments’ en dat allemaal dankzij één campagne. Ja, het merkbewustzijn is er, maar de merkbeleving is beroerd. Dat kan nooit de bedoeling zijn geweest. En daar is Plus Retail inmiddels ook achter. De samenwerking met bureau Leukwerkt (de schuldige) werd resoluut beëindigd vanwege onvoldoende actiemarketing. De voormalige nobody in ‘supermarktland’ heeft zichzelf op de kaart gezet, maar is al snel de weg kwijtgeraakt. Tijd om het stuur om te gooien? Ik denk het wel. Laten we beginnen bij de naam. Plus wordt min. Onder het mom van ´less is more´, aangezien ´meer, véél meer´ niet werkte. Ach, you win some, you lose some. How's that for math, +?